Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11426 K.2012/4509

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/02/2010 tarih ve 2004/412-2010/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Teknoçağ” markasıyla 2001 yıldan itibaren anten ve ekipmanlarının üretim ve satışını yaparak markayı meşhur ve maruf hale getirdiğini, 556 sayılı KHK'nin 8/3-a maddesi gereğince üstün hak sahibi olduğunu, 2002 yılında markayı tescil ettirdiğini, davalının da aynı ibareyi marka olarak tescil ettirmesinin haksız rekabet olduğunu ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin “Teknoçağ” markasının anten, çatı anteni ve çanak anteni ürünlerinin dahil olduğu 9. ve 35. sınıflar için davacıdan önce tescil edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının 17.05.2002 tarihli “şekil+TEKNOÇAĞ” markasının 9 ve 35. sınıflarda (antenler, uydu antenler, yükselticiler dahil) tescilli olduğu, davacının “şekil +TEKNOÇAĞ” markasının ise 38.sınıfta “haberleşme hizmetleri” yönünden 02.07.2002 tarihinden itibaren tescilli olduğu, davacı başvurusundaki antenler, uydu antenler, yükselticiler vs’nin de bulunduğu ürünlerin TPE tarafından reddedildiği,

davalının markası daha önce tescil edildiğinden davacının üstün hakkını ispat yönünden 556 sayılı KHK’nin 8/b maddesine dayanamayacağı, davacının markayı davalıdan önce ihdas edip ondan önce kullandığını iddia etmiş olsa dahi, davacının 556 sayılı KHK’nin 8/3. madde gereğince gerçek hak sahipliği iddiasında bulunamayacağı, davalının da tescilden önceki kullanımına ilişkin 2001 tarihli kataloglar bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.