Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11533 K.2012/2816

Taraflar arasında görülen davada Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.05.2012 tarih ve 2002/176-2010/205 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Samsun Cumhuriyet Şubesinde bulunan çeşitli hesaplarında toplam 4.558.527.890 TL var iken, şube müdürünün bu parayı kısım kısım zimmetine geçirdiğini, ceza yargılamasının devam ettiğini, davacının zararının karşılanmadığını ileri sürerek bu miktarın davalıdan reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının zarara uğradığı hususunda iddia ve şube müdürü ...'nun mücerret ikrarı dışında bir delil bulunmadığını, davacının hesabındaki tüm işlemlerde davacının imzasının olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, davacının hesaplarındaki toplam 4.558,53 TL'nin davalı bankanın müdürü tarafından zimmetine geçirildiği, davalının bu eylemden adam çalıştıran sıfatıyla sorumlu olduğu gerekçeleri ile 4.558,53 TL alacağın davalıdan zimmet tarihlerine göre işleyecek avans faizi ile birlikte tahsili yönünde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.