Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11613 K.2010/11708

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.12.2007 gün ve 2007/75 - 2007/648 sayılı kararı bozan Daire’nin 06.07.2010 gün ve 2008/12796 - 2010/7975 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil ettiğini ve ödemediğini, bunun üzerine davacı tarafından davalılar aleyhine Münih I Bölgesel Mahkemesinde alacak davası açıldığını ve 23.03.2006 tarihinde karar verilerek, 10.225.84.Euro anaparanın 27.01.2000 tarihinden itibaren % 5 faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verildiğini ve yerel mahkemenin kararının 22.06.2006 tarihinde kesinleştiğini ve apostille ile onandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla Münih I Bölgesel Mahkemesi tarafından verilen 10 O 24467/04 sayılı kararın usulüne uygun onaylanmış tercümesinin tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tenfiz koşulları oluşmadığından davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiş, Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Bu defa davalılar vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.