Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11614 K.2010/11712

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.12.2007 gün ve 2007/279 - 2007/654 sayılı kararı bozan Daire’nin 08.07.2010 gün ve 2008/12787 - 2010/8098 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Lübeck Asliye Hukuk Mahkemesi'nde davalı aleyhine açmış olduğu dava sonucunda, anılan mahkemece 17.639,57 Euro anaparanın 01.01.2001 tarihinden itibaren % 5 faiziyle birlikte davalı şirketten tahsili ile müvekkiline verilmesine karar verildiğini, kararın 14.06.2006 tarihinde kesinleştiğini ileri sürerek, Alman Lübeck Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 16 O 41/05 numaralı kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, MÖHUK'nun 38. maddesinde yazılı tenfiz koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının davalı şirketin ortağı olması nedeniyle HUMK'nun 17.maddesi gereğince kesin yetkili mahkemenin Yozgat Mahkemeleri olduğu, öte yandan davalının savunma hakkının da ihlal edilmiş bulunduğu, MÖHUK'un 38. maddesinde yazılı koşulların gerçekleşmediği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.07.2010 tarihli ilamında belirtilen nedenlerle yerel mahkeme kararının davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.