Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11758 K.2012/15799

Taraflar arasında görülen davada Bayındır Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/04/2010 tarih ve 2010/124-2010/119 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... mirasçıları vekili ile ... ve ... vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/10/2012 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı gerçek kişilerin Efes Yem ve Gıda Ltd.Şti’nin ortakları olup, müvekkili ile diğer ortaklar ... ve ...’nin müşterek olmak üzere yetkili müdür olarak atandıklarını, yetki dağılımının böyle düzenlenmiş olmasına rağmen müdürlük yetkilerinin fiilen davalılar ... ve ...tarafından kullanıldığını, şirketin %50 ile en büyük ortağı olan müvekkilinin şirket yönetiminden dışlandığını, şirket faaliyetleri ile ilgili olarak kendisine bilgi verilmediğini, davalıların şirket imkanlarını müvekkilinin aleyhine ve kendi çıkarlarına göre kullandıklarını,

müvekkili ile davalı ortaklar arasında ceza ve hukuk mahkemelerinde açılmış davalar olduğunu, davalıların haksız, kötü niyetli ve hukuka aykırı davranışları nedeniyle müvekkilinin maddi kayba uğradığını, artık tarafların bir araya gelip şirketi yönetme olanağının kalmadığını ileri sürerek, TTK’nun 549/4. maddesinde belirtilen haklı sebebe dayalı olarak şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının şirketin feshine dayanak yapabileceği haklı bir sebebinin olmadığını, davacının kendisinden kaynaklanan durumlara dayanarak şirketin fesih ve tasfiyesini isteyemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalılar ...ve ... vekili, davacının kusurlu hareketleri ile şirketin borçlandırılarak zarara uğratıldığını, kusurlu olan ortağın şirketin feshini isteme hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı şirket vekili, takdiri mahkemeye bıraktıklarını belirtmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, ortaklar arasındaki anlaşmazlığın birbirlerine karşı suç işleme boyutuna ulaştığı, şirket yönetiminin kayyıma tevdii ile ilgili daha önce açılmış davalar olduğu, davacının şirketten dışlandığı, hatta şirket binasına girmesinin dahi zaman zaman engellendiği, ortakların bundan sonra da şirketi bir arada yönetmelerinin mümkün görünmediği, ortaklar arasında güven unsurunun bulunmadığı, şirketin yaklaşık 2 yıldır gayri faal olduğu, kayyım eli ile yönetildiği, artık bu aşamada ilk haksız-kusurlu hareketin hangi ortak tarafından işlendiğinin tespitinin de mümkün olmadığı,

tüm bu sebeplerden dolayı şirketin amacına ulaşmasının olanaksız olduğu sonucuna varılarak, davanın kabulü ile, davalı Efes Yem ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti’nin TTK’nun 549/4. maddesi uyarınca feshine ve tasfiyesine, tasfiye memuru olarak Av....’ın tayinine, karar kesinleşinceye kadar kayyım Av...’ın kayyımlık görevinin devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... mirasçıları vekili ile ...ve ... vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, temyiz eden davalılar vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, haklı nedenle limitet şirketin fesih ve tasfiyesi istemine ilişkindir.Uyuşmazlığın niteliğine göre davanın sadece şirket tüzel kişiliğine karşı açılması gerekli ve yeterli olup, şirket ortaklarına husumet yöneltilmesi doğru değildir.Bu durumda, şirketin fesih ve tasfiyesi istemine ilişkin olarak açılan davada husumet yöneltilen davalı ortaklar hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğinden, hükmün bu yönden temyiz eden davalı ortaklar yararına bozulması gerekmiştir.