Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11940 K.2012/3042

Taraflar arasında görülen davada Nazilli Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/04/2010 tarih ve 2009/365-2010/585 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkilinin emekli aylıklarını davalı bankanın Nazilli şubesinden bankamatik kartı ile aldığını,04.01.2009 Pazar günü emekli maaşını almak için kartını ATM cihazına soktuğunda cihazın işlem yapmadığı gibi kartını da geri vermediğini bilahare hesabındaki paranın çekildiğini olayda gerekli güvenlik tedbirlerini almayan bankanın kusurlu olduğunu ileri sürerek 3.140,00 TL madi tazminatn olay tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma ve dosyadaki kanıtlara göre davalı bankanın ATM cihazlarına 3.kişilerin müdahalesine olanak sağlamayacak tedbirler almadığından olayda asli kusurlu,davacının ise şifresini özenle koruyamadığından müterafik kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle 2.365 TL'nin 04.01.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Taraf vekilleri kararı temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı banka tacir olup, arada sözleşme bulunmasa dahi Türk Ticaret Kanununun 3. Maddesine göre ticari müesseseyi ilgilendiren bütün muamele ve fiiller ticari işlerdendir. Ticari işlerde, 3095 S.K.nun 2/2.maddesi hükmü gözetilmek suretiyle avans faizi oranında temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken yasal oranda faize hükmedilmesi hatalı olmuş ve kararın açıklanan nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmekte ise de,yapılan yanlışlığın yeniden yarılam yapılmasını gerektirmediği anlaşılmakla kararın HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.