Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12012 K.2012/16848

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/04/2010 tarih ve 2009/379-2010/113 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16/10/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Gökay Soğuk Hava Tesisleri A.Ş.'deki 6.000 adet hissesini 22/10/2003 tarihinde davalıya 60.000 TL'ye sattığını, hisse satışının pay defterine işlendiğini, satışın şirket yönetim kurulunca 22/03/2010 tarihinde onaylanmasına rağmen halen hisse satış bedelini ödenmediğini, hisse satışından kaynaklanan alacak kalemleri bakımından TTK'da özel bir düzenleme bulunmadığından BK'nun 125 nci maddesi gereğince 10 yıllık zaman aşımı süresinin uygulanması gerektiğini ileri sürerek, şimdilik 60.000 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava talep etmiştir.

Davalı vekili, ortaklar arasında ilişkilerde uygulanacak zamanaşımı süresinin BK'nun 126/4 ncü maddesi gereğince 5 yıl olduğunu savunarak, davanın zamanaşımı nedeniyle reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, BK'nun 126/4 ncü maddesi hükmünce bir şirket akdine dayanan ve ortaklar arasında görülen tüm davalar için 5 yıllık zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, tarafların dava dışı şirketin ortakları olduğu ve şirkete göre 3 ncü şahıs sayılamayacakları, aralarındaki devir işleminden doğacak davalarda 5 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.