Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12097 K.2012/3153

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/05/2010 tarih ve 2010/292-2010/332 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Bahçeşehir şubesinde 2 adet hesabının bulunduğunu, 16.10.2006 tarihinde davalı bankanın bir yetkilisi tarafından aranıp 5.400 TL tutarında bir EFT işlemine müvekkilinin muvafakatinin olup olmadığını sorduğunu, müvekkilinin de işlemin derhal durdurulmasını istediğini, davalı bankanın internet üzerinden yapılan bu işlemi durduramadığı gibi daha sonra yapılan 7.815 TL tutarındaki ikinci bir işlemin de engellenemediğini, davalının bu ihmalinden dolayı zarardan sorumlu olduğunu savunarak, toplam 13.215 TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin 08.02.2010 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacının telefonla arandığı ve davacı hesapları üzerinde şüpheli işlemlerde bulunulduğunun bankaca bilindiği, 5.400 TL’lık işlem yönünden de davalı bankanın tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 13.215 TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.