Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12154 K.2012/3937

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12/05/2010 tarih ve 2009/88-2010/72 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 14/02/2002 tarih ve 2002/00283 tescil nolu tasarımının yenilik ve ayırt edicilik niteliğinin bulunmadığını, müvekkilinin 16/04/2001 tarih ve 2001/00541 tescil nolu tasarım tescilli ürünü ile çok belirgin benzerlik arz ettiğini, bunun teknik zorunluluğa dayanmadığını ileri sürerek, davalı tasarımının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket yetkilisinin ceza mahkemesinde beraat ettiğini, tasarımın o mahkemede farklı olduğunun belirlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı tarafın 2002/00283 numaralı çoklu tasarımında yer alan 1.1 ve 1.2 numaralı tasarımlarının davacı tarafın tasarımlarından ayırt edici özelliklerinin bulunduğu, hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.