Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12486 K.2011/3713

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.12.2007 gün ve 2003/88-2007/570 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.10.2009 gün ve 2008/5927-2009/10981 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde beş ayrı hesabı bulunduğunu, taraflar arasındaki protokol ve 1479 sayılı Yasa’nın Ek 6.maddesi uyarınca vadeli, vadesiz ve reeskont faizi alacağının doğduğunu açıklayarak toplam 478.086.075.633.-TL’nın tahsiline, hesabın kat’ı tarihine kadar olan dönemlerde tahakkuk edecek faizin ana para ile birleştirilerek kapitalize edilmesine, yeniden temerrüt faizi uygulanmasına, toplam alacağa tahsil tarihine kadar reeskont, vadeli ve vadesiz mevduat faizi uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının protokolde belirlenen hükümlere aykırı şekilde talepte bulunduğunu, faize faiz yürütüldüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı adına yatırılan tutarların 15 günlük gecikme ile hesaplara geçmesinin teknik arızadan kaynaklandığının ispat edilemediği, davalının teknik alt yapısının yetersiz bulunduğu, 15 gün altındaki gecikmelere reeskont faizi uygulandığı, protokol ve yasa hükümlerine göre alacağın tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 287.182,98 YTL’nın 04.02.2003 dava tarihinden itibaren 6.25 YTL’lık bölümüne vadesiz mevduat faizi, 3.17 YTL’lık bölümüne reeskont faizi, 287.173.46 YTL’lık bölümüne ise vadeli mevduat faizi uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline, sonradan ödenen 899.57 YTL’lık kısmın infazda dikkate alınmasına dair verilen kararın,

Taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.