Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12660 K.2012/3227

Taraflar arasında görülen davada Fatih(Kapatılan) 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/04/2010 tarih ve 2009/300-2010/107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı işyerinde bulunan gömlek emtiası, kumaş topları, tavan ve duvar boyaları ile malların konulduğu ahşap mobilyanın, davalıya ait dairenin su tesisatının patlayarak, su akması neticesinde hasarlandığını, olayın meydna gelmesinde davalının % 100 kusurlu olduğunu ileri sürerek, sigortalıya ödenen 11.119 TL'nin 11.05.2009 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, karşı davaya ilişkin olarak ödemenin başka bir hasar dosyasına yapıldığını savunmuştur.

Davalı vekili, zararın müvekkilinin sahibi olduğu daireden değil ortak kullanılan kısımdan kaynaklandığını savunarak husumet itirazında bulunmuş, açtığı karşı davada davacının müvekkilinden 2.950 TL talep etmesi üzerine müvekkilinin akıntının kendi dairesinden kaynaklandığı düşüncesiyle bu miktarı ödediğini ileri sürerek, 2.950 TL'nin ödeme tarihinden itibaren faiziyle iadesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının dairesinden akan suların sigortalıya zarar verdiği, binadaki zararın 450 TL ile giderilebileceği, zarar gören ürünlerin ise 11.119,84 TL değerinde olduğu gerekçesiyle, asıl dava yönüden davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulü ile 2.500 TL'nin ödemenin yapıldığı 03.11.2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle karşı davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.