Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12731 K.2011/794

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.12.007 gün ve 2007/42-2007/642 sayılı kararı bozan Daire’nin 06.07.2010 gün ve 2008/12797-2010/7992 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil edip ödememesi üzerine açtığı davada, Nürnberg-Fürth Eyalet Mahkemesi tarafından 03.05.2005 tarihinde davalıdan (27.609,76) Euro anapara ve (702,96) Euro yargılama giderinin temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verildiğini, kararın 16.01.2006 tarihinde kesinleştiğini ileri sürerek, anılan kararların tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, HUMK'nun 17. maddesindeki kamu düzenine ilişkin kesin yetki kuralına göre davaya Yozgat'ta bakılmasının zorunlu olduğunu, tenfizi istenen kararda müvekkiline tebligat yapıldığının ve savunmasının alındığının belirtilmediğini, dolayısıyla MÖHUK'nun 38/4. maddesi uyarınca müvekkilinin savunma hakkı kısıtlandığından kararın tenfizinin mümkün olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davacının davalı şirkette 108 adet hissesinin bulunduğu, bu türden davalarda HUMK'nun 17. maddesi uyarınca yetkili mahkemenin Yozgat Mahkemeleri olduğu, tenfizi istenen kararın gıyapta verildiği ve bu nedenle davalıya savunma hakkının tanınmadığının anlaşıldığı, tenfiz için yasal şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 06.07.2010 gün ve 2008/12797 E, 2010/7992 K sayılı kararında yazılı gerekçeyle davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.