Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12826 K.2012/18010

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/03/2010 tarih ve 2008/583-2010/109 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13/11/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya yaptığı başvuru sonucunda Türk Eximbank’dan kredi almaya hak kazandığını, davalı bankanın Türk Eximbank’dan krediyi çekip müvekkilinin hesabına geçtiğini, müvekkilinin önce hesabındaki parayı repoda değerlendirildiğini, daha sonra 23.07.1999 tarihinde hesaptaki tüm para ile Toprakbank A tipi Fon 2 alınması talimatını verdiğini ve bu işlemin gerçekleştiğini, ancak banka görevlilerinin 13.08.1999 tarihinde müvekkilinin haberi ve talimatı olmaksızın hesabına haksız olarak el atılarak A tipi fon 2’leri satarak parayla repo yapmaya başladıklarını, böylece kredinin kapatılacağı 13.12.1999 tarihine gelindiğini,

müvekkilinin 13.08.1999-13.12.1999 tarihleri arasında repo yolu ile kazandığı paranın 16.094.000.000.-TL'sı olduğunu, halbuki aynı dönemde A tipi fon 2’nin değerinin 38.686.000.000.-TL'sı olduğunu, müvekkilinin bu iki işlemin farkı kadar zarara uğradığını ileri sürerek, 22.592.000.000.-TL'sının dava tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında 02.06.2003 tarihli temlikname ile alacağını ...’e temlik etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı RCT Varlık Yönetim A.Ş. vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, husumetin Birleşik Fon Bankasına yöneltilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.