Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13023 K.2012/4176

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.05.2010 tarih ve 2007/432-2010/305 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka Beylikdüzü Şubesinde bulunan hesabından toplam 7.495 TL'nin rızası ve bilgisi dışında başka bir hesaba havale edildiğini, müvekkilinin internet bankacılığı ve alo garanti telefon bankacılığı hesabının bulunmadığını, davalı bankanın olayda kusurlu olduğunu ileri sürerek, faiz ve masraflarıyla toplam 7.595,43 TL'nin olay tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, telefon bankacılığı başvurusunun internet sitesinde yer alan online başvuru ile yapıldığını, davacıya bilgilerini üçüncü kişilerle paylaşıp paylaşmadığı sorulduğunda bu işlemden önce tanımadığı kişilerce arandığını, bankadan aradığını söyleyen kişinin bazı bilgilerin gerektiğini belirtmesi üzerine davacının kredi kartı numarası, kart şifresi, anne kızlık soyadı, baba adı, ana adı, cep telefonu numarası gibi bilgilerini bu kişiye verdiğini, daha sonra tekrar aranması üzerine cep telefonuna gelen SMS'de yer alan bilgileri de ilettiğini beyan ettiğini, bankanın bir kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın olayın oluş şekline ilişkin savunmasını ispat bakımından konuşma bandı ya da başkaca herhangi bir belgeyi verilen süreye rağmen ibraz etmediği, sahtecilik işleminin bankaya karşı gerçekleştirilmiş olduğu, bu durumun davalı bankayı aldığı mevduatı iade etme yükümlülüğünden kurtarmayacağı, ispat yükü kendisinde olan bankanın şifre ve parolanın davacının kusuru ile ele geçirildiğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 7.565,33 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.