Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13076 K.2012/4160

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/07/2010 tarih ve 2010/143-2010/259 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Eroğlu Bilgisayar Yazılım ve Destek Hizmetleri Ltd.

Şti'nin davalı ile %50'şer ortakları olduğunu, müdür olan davalının şirkete ait aracı yarı değeri fiyatına oğlu...’na sattığını, şirket kayıtlarında aracın satış faturasına rastlanmadığını, satıştan müvekkilinin haberi olmadığını, davalının ayrıca müvekkiline ait taşınmazı da kızı Filiz Eroğlu’na sattığını, davalının şirketin zararına neden olduğunu, mal kaçırmak maksadıyla hareket ettiğini, bu zararın davalıdan tahsili gerektiğini ileri sürerek,

TTK.'nın 336. madddesi gereği fazlaya ilişkin talep hakkını saklı tutarak araç satışından 10.000 TL tazminatın 31.03.2007 tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsili ile dava dışı Eroğlu Bilgisayar Yazılım ve Destek Hizmetleri Ltd. Şti’ye verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı süresinin geçtiğini, müvekkilinin dava konusu aracı piyasa değeri ile sattığını, davacının aynı konuda Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava açtığını, bu dava ile derdestlik teşkil ettiğini savunarak davanın öncelikle zamanaşımından ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, TTK'nın 340. maddesinde 336 ve 337. maddeleri gereğince idare meclisi azalarına yükletilen mesuliyet hakkında 309. madde hükmünün tatbik olunacağının belirtildiği, davacının usulsüz satış iddiasından ilk defa 26.04.2007 tarihinde şirketin TTK.'nın 549/4. maddesi uyarınca feshine dair açtığı ve retle sonuçlanan davada haberdar olduğu, zararı ve faili söz konusu dava ile en geç 26.04.2007 tarihinde öğrendiği, bu tarihten itibaren TTK'nın 309. maddesinde belirtilen 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.