Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/131 K.2010/5677

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/02/2008 tarih ve 2001/855-2008/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Taraflar arasındaki davadan dolayı davanın kabulüne ilişkin 21.02.2003 tarihli kararın gerekçeli halinin tarafına verilmesi yönünde davacının 29.12.2008 tarihli dilekçeyle yaptığı başvuru mahkemenin 09.10.2009 günlü ek kararı ile 492 sayılı Harçlar Kanununun 28/2 nci maddesi hükmüne dayanılarak bakiye harcın ödenmesi gerektiğinden söz edilerek reddedilmiş olup, davacı vekili bu kararı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

492 Sayılı Harçlar Kanununun 28 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin ikinci cümleciğinde yer alan "karar ve ilam harcı ödenmedikçe ilgiliye ilam verilmez" hükmüne dayanılarak dava açarken nispi harç peşinatını yatıran ve davanın lehine sonuçlanması nedeniyle nispi harcın bakiyesinden sorumlu olmadığı hükümde belirlenen davacıya sorumlu kılınmadığı harcı ödemesi şartıyla ilam verilebileceği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiş ise de,

bu karara esas alınan yasa hükmü Anayasa Mahkemesinin 17.03.2010 tarihli ve 27 524 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 14.02.2010 gün ve 2009/27 - 2010/9 sayılı kararı ile bireylerin hak arama özgürlüğünü engelleyici nitelik taşıdığı belirlenerek iptal edilmiş, ancak aynı kararla 492 sayılı Harçlar Kanunu' nun 32.maddesinin "yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz" biçimindeki birinci cümlesinin Anayasa' ya aykırı olmadığına ve bu husustaki itirazının ise reddine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi' nin bu kararına göre müteakip işlerin yapılabilmesi için harcın yatırılması gerekir ise de ilamın verilmesi için harç yatırılması gerekmemektedir. Bu nedenle bakiye harcı ödemeksizin karar ve ilam isteme olanağı doğan davacı tarafın temyiz itirazları yerinde görülmüş, mahkemece verilen ek kararın bozulması gerekmiştir.