Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13151 K.2012/3822

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/07/2009 tarih ve 2008/129-2009/451 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı iflas idare memuru tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının eski unvanı Otap Saatçilik Tic. ve San. A.Ş. iken 26.03.2007 tarihinde davalı şirketin Rotap Saatçilik ve Kuyumculuk A.Ş. unvanı ile kurulduğunu, bu unvanın iltibas yaratacak şekilde benzerlik gösterdiğini ileri sürerek haksız rekabetin tespitini 10.000 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddiaların asılsız olduğunu, şirketlerin iştigal konularının farklı olduğunu, ticaret mahkemesinin görevli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın açıldığı tarihte davacı şirketin unvanını "Romsa" olarak değiştirdiği, Romsa ile Rotap arasındaki bir iltibastan bahsedilmediği, davadan önce bizzat davacının unvanını değiştirmiş olması nedeni ile haksız rekabet davasının konusunun kalmadığı, her iki şirketin tescilli unvanlarını kullandıkları dönem içinde unvana ve markaya tecavüz iddiası ve bu iddiaya dayalı tazminat taleplerinin ileri sürülemeyeceği gerekçeleri ile haksız rekabetin tespiti açısından konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı iflas idare memuru temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve benzer olduğu ileri sürülen davacıya ait ticaret ünvanının dava tarihinden önce (Romsa) olarak değiştirilmesi nedeniyle davacının böyle bir davayı açmakta hukuki yararının mevcut bulunmamasına göre, davacı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.