KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/13320 E., 2012/4050 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/07/2010 tarih ve 2009/408-2010/394 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ve davalının ortağı oldukları ... Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin, dava dışı Pelit Madencilik ve Tic. Ltd. Şti.'den devraldığı, maden sahasının üzerinde dava dışı şirketin SGK'na olan prim borçları nedeni ile konulan haczin kalkması için müvekkilinin yaptığı 150.414,16 TL ödemenin, davalıdan payı oranında tahsili amacıyla başlatılan icra takibine, davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, borçların dava dışı şirkete ait olduğunu, kendisinin katılmadığı genel kurul toplantısında bu şirketin borçlarının devralındığını, kararda kendisi adına atılan sahte imza nedeni ile yapılan yargılamanın halen derdest olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ceza dosyası ile sabit olduğu üzere, davalının dava dışı şirkete ait maden sahasının devrine ilişkin kararda imzasının bulunmadığı, dava dışı şirketin borçlarının devredilmesi nedeni ile her ne kadar tarafların ortak oldukları şirket sorumlu ise de, tarafların şahsi sorumluluğuna gidilemeyeceği gerekçeleri ile, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili tamyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/13320, K. 2012/4050, 16 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama