Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13385 K.2012/5293

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/05/2010 tarih ve 2007/632-2010/258 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdindeki döviz hesabından müvekkilinin fotoğrafı ve nüfus cüzdanının kullanılması suretiyle düzenlenen sahte vekaletnameye dayanılarak 5.000 USD çeken dava dışı ...'a ödeme yapan davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, 5.000 USD nin faizi ve fiili ödeme günündeki rayici üzerinden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işleme dayanak vekaletnamenin gerekli unsurları taşıdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan Yargıtay bozma ilamına, bilirkişi raporuna ve dosya kapsamına göre, davacıya kabili isnat bir kusurun yüklenemeyeceği, tüm kusurun davalı bankaya ait olduğu, bu sonucun ...'ın davacı çalışanı olduğunun tespit edilememesi halinde öngörüldüğü gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile 5.000 ABD dolarının dava tarihinden itibaren 3095 sayılı kanunun 4/a maddesi gereğince yıllık %7 oranı geçilmemek koşulu ile Devlet Bankalarının 1 yıllık ABD doları mevduatına uyguladıkları değişen ve değişecek faizi ile birlikte BK nın 83. maddesi gereğince fiili ödeme veya tahsil anındaki TL karşılığının davalıdan tahsiline, birleşen dosyalarda verilen kararlar kesinleştiğinden bu dosyalarla ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.