Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13700 K.2012/4703

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 15/06/2010 tarih ve 2006/78-2010/272 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliyat sigortalarına karşı sigortalanmış pirinç emtiasının Vietnam’dan Türkiye’ye naklinin davalı tarafından gerçekleştirildiğini, emtianın eksik çıkması sonucu sigortalıya zararın ödendiğini, sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek 3.597.68 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, eksiklik sebebinin ölçüm farklılığı olduğu ve kanuni fire oranının içinde kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre davacının sigortalısının Vietnam’dan satın aldığı pirinç yükünün konşimentolara nazaran emtianın 14.551.45 m/ton olup, boşaltma limanında 14.462.62 çuvallı pirinç yükünün boşaltıldığı ve bu suretle 126,63 m/ton pirincin eksik çıktığı, emtianın çuvallarda taşındığı, çuvallarda akma olduğu, ancak bunların çuvallara doldurularak alıcısına teslim edildiği, yükte fire olduğunu ortaya koyacak bilgi ve belgeye rastlanılmadığı, yükün ambalajlı olmasının dökme taşımalara oranla fireyi önleyecek bir uygulama olduğu,

davada fireden söz edilemeyeceği, davacı sigortacı tarafından taşımaya konu olan eşya üzerindeki menfaatin %12.5’inin sigorta himayesine aldığı, hasar miktarını ödeyerek sigortalısının haklarına halef olduğu gerekçesiyle 3.556.31 TL’nin davalıdan faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.