Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13887 K.2012/4328

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/02/2010 tarih ve 2008/193-2010/30 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ABD ve bir çok ülkede tanınan “Schott N.Y.C.” markasının sahibi olduğunu, markanın tescili için TPE ye yaptığı başvurunun ... Tekstil ve Konfeksiyon San. ve Tic. Ltd. Şti.'den davalı tarafından devralınan “Schotto Collection” markası sebebiyle reddedildiğini, davalının kötüniyetli olduğunu, davalı adına tescilli markanın tescil kapsamındaki mallar üzerinde 5 yıl süre ile kullanılmadığını ileri sürerek, davalı adına 205511 sayı ile tescilli markanın hükümsüzlüğünü, sicilden terkinini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının markasının ülkemizde tanınmadığını, markalar arasında herhangi bir benzerliğin bulunmadığını, müvekkilinin markayı devralması sebebiyle iyiniyetli olduğunu, davanın süresinde açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, hükümsüzlüğü istenen “Schotto Collection” ibareli markanın adına ilk tescil edilen şirket ve devraldıktan sonra davalı tarafından kullanıldığının kanıtlanamadığı, dünyaca tanınmış marka niteliğinde olan davacı markasından davalının haberdar olmamasının mümkün bulunmadığı, tescilin MK 2. maddesi anlamında iyiniyetli yapıldığı sonucuna varılamayacağı gerekçesiyle, 556 sayılı KHK'nın 42. maddesi nazara alınarak davalı adına tescilli 205511 sayılı “Schotto Colection” ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.