Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/13984 K.2012/4807

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/02/2010 tarih ve 2009/312-2010/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının hamili olduğu 25.04.2008 keşide tarihli ve 8.000,00 TL bedelli çekin bankaya ödeme için ibraz edildiğinde "işbu çek bankamıza ibraz edilmiş ancak bankamızca yapılan inceleme sonucunda çekin keşide tarihinin tahrif edilmiş olduğu kuşkusu olduğundan üzerinde herhangi bir işlem yapılmamıştır" ibaresi yazılarak iade edildiğini, çeki bu nedenle tahsil edemediklerini, şikayetlerin sonuçsuz kaldığını, bankanın eyleminden dolayı zarar gördüklerini iddia ederek 8.000,00 TL çek bedelinin 24.04.2008 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunmuş ayrıca TTK'nun 724.maddesi gereğince tahrifat yapılmış çeki ödemeleri halinde keşideciye karşı sorumlu olacaklarını söz konusu olayda bankanın bir kusuru olmadığını, davacının keşideciye karşı icra takibi yapabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan delillere göre, bankaya ibraz edilen çekteki keşide tarihindeki tahrifatın anlaşılabilir nitelikte olduğu, bu halde TTK'nun 724.maddesi gereğince muhatap bankanın ödeme yapmayacağı, davalı bankanın işleminin TTK'nun 692 ve 724.maddelerine uygun olduğu gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece çekin keşide tarihindeki tahrifatın anlaşılabilir nitelikte olduğu ve muhatap bankanın ödeme yapmamasının yasaya uygun bulunduğu gerekçeleri ile davanın reddi doğru değil ise de çekin davalı bankaya ibraz edildiği tarihte karşılığının olmadığının anlaşılmış bulunmasına göre sonucu itibariyle doğru olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.