Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14061 K.2012/4826

Taraflar arasında görülen davada İscehisar Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.06.2010 tarih ve 2007/79-2010/156 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davalarda davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakim ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davasında, müvekkili ile davalıların, davalılara ait hayvanların taşınması konusunda anlaştıklarını, hayvanlar işçiler tarafından kamyona yüklendiği sırada, hayvanların yemliğini tek başına yerleştiren müvekkilinin, yemliğin ağır olması ve yağış nedeniyle zeminin kayganlaşması sonucu kayarak kamyondan düştüğünü ve 90 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaralandığını, davalılar hakında tedbirsizlik ve dikkatsizlik nedeniyle yaralamaya sebebiyet vermek suçundan kamu davası açıldığını, çalışma ortamında gerekli tedbirleri almayan davalıların müvekkilinin iş güç kaybı nedeniyle uğradığı zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, toplam 32.054 TL maddi ve 750 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davalılar hakkında açılan kamu davasının, davacının emniyet ifadesinde şikayetçi olmaması nedeniyle düşürüldüğünü, tazminat haklarını saklı tutmayan davacının sonradan tazminat talep edemeyeceğini, birleşen davadaki kusur ve zarar hesabına yönelik hatalı tespitler içeren bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, zira davacının müvekkilinin işçisi olmayıp taşıma işini kendi adına ve hesabına yaptığını, olayın geçtiği yörede yükleme işinin taşıyan tarafından yapılacağına dair örf adet bulunduğunu, somut olayda da davacının yüklemeyi yapmaları için işçi temin ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ..., yükleme işinin davacıya ait olduğunu, aksi takdirde davacının yükleme sırasında kamyonun üzerine çıkmaması gerektiğini, ceza davasında makine mühendisi tarafından verilen kusur oranını kabul etmediğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, somut olayda yüklemenin davacı taşıyıcıya ait olmadığı, bir an için bu işin taşıyıcının görevinde olduğu kabul edilse dahi, yüklemenin yerine getirilmesi esnasında gerekli güvenlik

önlemlerinin davacı tarafından alınması gerektiği gerekçesi ile, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalarda davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.