Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14086 K.2012/4802

Taraflar arasında görülen davada Gebze 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.05.2010 tarih ve 2007/506 - 2010/187 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin davalının da aralarında bulunduğu diğer ortakların tüm hisselerinin dava dışı ... ve ... tarafından devralındığını, devirlerin ticaret sicile işlendiğini, ancak devir tarihi olan 17.11.2005 tarihinden sonra şirkete ait bir aracın davalı tarafından 16.02.2006 tarihinden üçüncü kişiye satıldığını dolayısıyla şirketten mal kaçırdığını öğrendiklerini ileri sürerek, araç bedeli olan 27.000 TL ile şirketin kazanç kaybı olan 1.000 TL olmak üzere toplam 28.000 TL'nın 17.11.2005 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, hisse devri hususlarının doğru olduğunu, ancak sözkonusu aracın davacı şirketin hakimiyetinde ve kullanımında iken şirket yetkililerinin bilgisi dahilinde kendisinin verdiği vekaletname ile satışının gerçekleştiğini, şirketin bu satış için fatura düzenlediğini, aracı kullandığına ilişkin faturalar olduğunu, aracı gizlemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, araç satışının davacı şirket kayıtlarına geçtiği, bedelinin şirket kasasına nakten girdiği, aracın gizlendiği ve kazanç kaybının ispat edilemediği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.