Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14092 K.2012/17823

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/11/2009 tarih ve 2008/111-2009/589 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/11/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İskenderun/Irak arası taşıma işini üstlendiğini, buna ilişkin olarak 10.09.2007 tarihli 270.000 USD bedelli navluna ilişkin fatura, yine 04.12.2007 tarihli 10.000 EURO ve 13.700 USD miktarlı Ürdün'de araçların bekleme ücreti, limanda konaklama ve yemek masrafı olarak diğer iki faturanın düzenlendiğini, davalının navlun bedeli olarak 194.370 TL kısmi ödeme yaptığını, kalan kısımların ödenmemesi üzerine 04.12.2007 tarihli faturalardan doğan alacak ve navlundan bakiye kısım için 188.929 TL asıl alacak ve 12.151,60 TL işlemiş faiz üzerinden takipte bulunduklarını, davalının borcun 128.743,09 TL kısmını kabul ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının taşımayı geç gerçekleştirdiğini, sözleşmede bekleme, konaklama masraflarına ilişkin hüküm olmadığını, takipten önce 194.370 TL ödemede bulunduklarını, yine yapılan takipte borca kısmi itiraz ettiklerini, 128.743,09 TL ödemede bulunduklarını, başka borçları kalmadığını, takipten önce temerrüte düşürülmediklerini bu nedenle işlemiş faiz talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini, kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının 04.12.2007 tarihli faturalara dayalı olarak talep ettiği hizmet bedellerine ilişkin taşıma sözleşmesinde hüküm bulunmadığı, davalının temerrüte düşürülmemesi nedeniyle işlemiş faiz talep edilemeyeceği, davalının bakiye borcu bulunmadığı, davacının talebinin yargılamayı gerektirdiği ve kötü niyetinin tespit edilemediği, ayrıca davacının İzmir 3 Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/1607 değişik iş nolu dosyasında faturalara dayalı olarak ihtiyati haciz talebinde bulunduğu,

11 Hukuk Dairesi'nin bozma ilamında aynı alacağa ilişkin olarak itirazın iptali davası açılması nedeniyle ihtiyati hacze itirazın bu mahkemece değerlendirilmesi gerektiğinin belirtildiği, bunun üzerine dosyanın mahkemelerine gönderildiği, davalının ihtiyati hacze itiraz sebeplerinin İİK'nun 265. maddesinde belirtilen sebeplere dayanmadığı gerekçesiyle, asıl davanın, ihtiyati hacze itirazın ve kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesinde navlun alacağının USD üzerinden belirlenmiş olmasına, davalı tarafın ilk ödemeyi TL üzerinden yapmasına ve tahsilat makbuzunun üzerinde USD karşılığı ödendiğine ilişkin ibare bulunmamasına, bu durumda tercih hakkı kendisinde bulunan davacının, bu tarih itibariyle USD alacağını TL’na çevirdiğinin kabulünün gerekmesine,

anılan tarihteki kur üzerinden USD alacağının, TL’na çevrilmesi durumunda, mahkemenin de gerekçesinde belirttiği üzere takip öncesi ve sonrası yapılan ödemelerle birlikte davacının bakiye navlun alacağının olmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak; dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkin olup, davacı taraf aralarındaki sözleşme uyarınca müvekkilinin İskenderun/ Irak arası taşıma işini üstlendiğini, davalının temin edeceği ro ro gemisi ile tırların önce İskenderun’dan Ürdün’e gideceğini, buradan da emtianın karayoluyla Irak’ta teslim edileceğini, geminin İskenderun’dan Ürdün’e 3 günde gitmesi gerekirken bu sürenin 7 güne uzadığını, bu nedenle 04.12.2007 tarihli iki adet (Ürdün’de araçların bekleme ücreti ve Ürdün’de konaklama, şoförlerin yemek masrafları) adı altında fatura düzenlediklerini, takibe rağmen borcun ödenmediğini ileri sürmüştür.

Mahkemece, yukarıda anılan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, taraflar arasındaki 04.12.2007 tarihli faturalardan kaynaklanan uyuşmazlık, geminin İskenderun/ Ürdün arası seferinde makul sürenin ne kadar olduğu, davacının makul sürenin aşılması nedeniyle daha önceden Ürdün Limanı'na gönderdiği şoförlerin konaklama, yiyecek masrafı ile araçların bekleme masraflarını talep edip edemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan raporda taşıma konusunda uzman bilirkişi bulunmadığı gibi, anılan uyuşmazlığın çözümü noktasında bilirkişi raporu yetersizdir.

Bu itibarla, mahkemece içinde taşıma konusunda uzman ve gemi kaptanının bulunduğu yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.