Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14109 K.2012/4668

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/04/2010 tarih ve 2009/49-2010/95 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “DİDO” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “NIDO” ibaresinin marka tescil başvurusuna yaptıkları itirazın reddedildiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptalini, markanın tescili halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, tescili talep edilen “NIDO” ibaresinin davacıya ait markalardan farklı olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, kullanılacakları emtiaların ve tüketici kitlelerinin de farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının 29.03.2007 tarihli 05, 29 ve 30. sınıflardaki "NIDO" ibareli başvurusunun tescil edildiği, davacının "DİDO" ibareli markasının 30. sınıftaki "bisküvi, çikolata ve şekerleme" ürünlerinde 24.10.1985 tarihinde, 29, 30 ve 32. sınıfta 13.09.2000 tarihinde tescil edildiği, taraf işaretlerinin görsel, işitsel ve genel izlenim olarak 556 sayılı KHK'nin 8/1-b hükmü anlamında yüksek düzeyde benzerlik taşıdıkları, davacının “DİDO” markalarının özellikle "çikolatalı gofret" emtiaları yönünden yüksek düzeyde tanınmış marka olduğu,

davalı başvurusunun kapsamındaki 29. ve 30. sınıfların davacı markaları kapsamında aynı olduğu, 05/02. sınıf ve alt gruptaki malların benzer olduğu, 05/01.sınıftaki malların ise farklı olsa da 556 sayılı KHK'nin 8/4. hükmü koşulları gerçekleştiğinden tesciline olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.