Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14354 K.2012/18723

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.04.2010 tarih ve 2009/454 - 2010/166 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16.11.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline Yangın Sigorta Poliçesi ile sigortalı olan işyerinde, işyerinin arka kısmındaki havalandırma boşluğunda, davalıya ait eşyaların bulunduğu bölümde çıkan yangın sonucu hasar meydana geldiğini, davalının tam kusurlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ait haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.782,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin eşyalarının arasında yanıcı madde bulunmadığını, yangın çıkış yerinin binanın yangın boşluğu olduğunu, bu alanda diğer malik ve kiracıların da sorumluluğunun bulunduğunu, olaya sigara izmaritinin neden olduğu yangın raporunda belirtildiğinden müvekkilinin olayda kusurunun bulunmadığını, tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak,davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemenin davanın reddine ilişkin kararı, Dairemiz'in 2007/11584 - 2009/6727 sayılı ilamında yazılan gerekçelerle davacı yararına bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, bilirkişi rapor ve ek raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yangının çıkmasında havalandırma boşluğunu depo gibi kullanan bina sahibi davalı ...

İnözü'nün % 40 oranında, yangında tutuşmayı sağlayan kibrit ateşi veya yanan sigara izmaritini buraya atan dava dışı kişinin %60 oranında kusurlu oldukları, kusuru olanların B.K.'nun 51. maddesi yollaması ile aynı kanunun 50.maddesi gereğince kendi kusur oranları nispetinde zarardan sorumlu oldukları, davalının davacı ... şirketine karşı sorumluluğunun kusur oranı ile sınırlı olup, buna göre davacının davalıdan zarının 8.305,20 TL'sini isteyebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 8.305,20 TL'nın 14.06.2005 ödeme tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline,

fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davalının tacir olmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.