Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14369 K.2011/1667

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/06/2008 gün ve 2005/601-2008/258 sayılı kararı bozan Daire’nin 12.07.2010 gün ve 2009/2115 - 2010/8199 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı kooperatifin ortağı olan müvekkiline gönderilen 19.10.2005 tarihli ihtarname ile 5.223,77 TL anapara, 57.778,95 TL işlemiş faiz olmak üzere 63.002,72 TL'nin ödenmesinin talep edildiğini, oysa müvekkilinin borcunun bu miktar olmadığını ileri sürerek, muarazanın giderilerek belirtilen tutar kadar borçlu olunmadığının tespitini talep ve dava etmiş, birleşen davada da müvekkilinin usulsüz ihtarnamelere dayalı olarak ortaklıktan ihraç edildiğini iddia ederek, ihraç kararının iptalini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili kooperatifin 2004 yılı genel kurulunda yapılan ödemelerin öncelikle birikmiş faiz borcuna sayılacağının kararlaştırıldığını, ihraç kararının usulüne uygun olduğunu savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve kısmen benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, genel kurul kararlarının etkisini kural olarak geriye doğru değil ileriye doğru göstereceği, 08.05.2005 tarihli genel kurulda alınan kararda BK'nun 84 ncü maddesinin uygulanmasının geçmişten kalan borçların da dahil olduğuna ilişkin bir ibare bulunmadığı, alınan kararın alındığı tarihten sonra geciken ödemelerde uygulanması gerektiği, davacının anılan kararın alındığı tarihten sonra geciken ödemesinin bulunmadığı, bu bağlamda davacıdan 1.ihtarname ile 2.823,77 TL ana paradan, 16.100,40 TL işlemiş faiz borcundan olmak üzere fazla talepte bulunulduğu,

davacıya gönderilen ihtarnamedeki tutarın gerçek borcu yansıtmadığı gerekçesiyle, birleşen davanın kabulüne,asıl davanın ise kısmen kabulüne dair verilen karar, asıl davada davalı vekilinin temyizi üzerine bozma ilamında yazılı gerekçelerle davalı yararına bozulmuştur.

Bu kez, asıl davada davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.