KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/14398 E., 2012/5097 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/07/2010 tarih ve 2009/489-2010/550 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı ...Yapı Malz. Ltd. Şti. arasında 11.06.2008 tarihli faktoring sözleşmesi imzalandığını, 07.09.2008 keşide tarihli, 33.000 TL bedelli, keşidecisi davalı olan çeki davacıya temlik ettiğini, çeki bankaya ibraz ettiklerini keşidecinin men talimatı gereğince kendilerine ödemede bulunulmadığını, davalının sebepsiz olarak zenginleştiğini ileri sürerek, TTK'nun 644. maddesi uyarınca 33.000 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, çekin kambiyo senedi vasfında olmadığını, çekin ...Yapı Malz. Ltd. Şti.'ne hatır için verildiğini, keşide tarihinin tahrif edildiğini, yapılan takibin iptaline karar verildiğini, davacının müvekkilinin sebepsiz zenginleştiğini ispatlaması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının TTK'nun 644. maddesine dayalı olarak sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak alacak davası açtığı, davalının çekin hatır için verildiğini ispatlayamadığı, yemin delilini kullanmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 33.000 TL'nın davalıdan faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/14398, K. 2012/5097, 2 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama