Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14556 K.2011/8662

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.11.2009 tarih ve 2008/170 - 2009/492 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil banka tarafından davacıya 29.11.2005 tarihinde genel ticari kredi sözleşmesi gereğince 52.500 TL kredi kullandırıldığını, borcun ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 7.000 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin bankadan kredi kullanmadığını, sözleşme ve dekont altındaki imzaların kendisine ait olmadığını, açmış oldukları menfi tespit davasının da lehlerine sonuçlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalının açmış olduğu menfi tespit dosyası içerisindeki raporlarda, 29.11.2005 tarihli genel ticari kredi sözleşmesi ve ödeme dekontundaki imzanın davalının eli ürünü olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile davalı tarafça açılan menfi tespit davasında, mahkemece davanın kabulü yönünde verilen kararın kesinleşmiş bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.