Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14575 K.2012/5085

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.05.2010 tarih ve 2008/258-2010/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına tescilli “Garanti” ibareli markaların müvekkili ile özdeşleşmiş tanınmış marka olduğunu, davalı şirketin 2006/381129 kod numarası ile yaptığı başvurusundaki “Garanti+şekil” ibareli markanın, müvekkilinin markalarıyla ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, iltibasa neden olacağını, haksız olarak tanınmışlığından yararlanacağını, davalı başvurusuna yaptıkları itirazın nihai olarak TPE tarafından reddedildiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptaline, davalı şirket adına tescil edildi ise markanın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili adına 12. sınıfta “Garanti Karoser Treyler San. Tic. Ltd. Şti.” ibareli markanın tescil edildiğini, bu markanın davacıya ait markalarla karıştırılma ihtimali bulunmadığını, müvekkilin garanti markasını karoser ibaresi ile birlikte kullandığını, davacı tarafın faaliyetleri ile ilgili faaliyetleri bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirket adına 07.08.2006 tarihli 12. sınıf malların tamamını kapsayan “Garanti+şekil” markasının tescil edildiği, davacının 09, 35, 36, 38, 39, 42 ve 43. sınıf mal ve hizmetlerde tescilli 2005 31505 nolu “garanti+bonus gezi şekil” ve 2004 44220 nolu “garanti flexi” ve birçok “Garanti” unsurlu markaları bulunduğu, davalı markanın esas unsuru “Garanti” ibaresi davacının bir çok markası ile benzer nitelikte olsa da davacının söz konusu markalarının hiçbirinde 12. sınıf mallar yer almadığından markalar arasında 556 sayılı

KHK’nın 7/1-b ve 8/1-b hükmü uyarınca iltibas riski bulunmadığı, davacı markasının tanınmış nitelikte olduğu, ancak 556 sayılı KHK’nın 8/4 hükmünde belirtilen olguların gerçekleşme ihtimali bulunmadığından, tanınmışlığın dava konusu markanın tesciline engel teşkil etmediği, davacının ticaret unvanının, dava konusu marka için 556 sayılı KHK’nın 8/5 hükmü anlamında bir tescil engeli oluşturmadığı, davalının kötü niyetli sayılmasını gerektirecek yeterli ve somut delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.