Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14610 K.2012/5134

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/07/2010 tarih ve 2009/114-2010/308 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinin işyeri sigorta poliçesi ile davalı şirket nezdinde sigortalı olduğunu, 01.01.2008 tarihinde işyerinde hırsızlık meydana geldiğini, 274.100 TL'lik emtianın çalındığını, davalının 78.467,49 TL ödeme yaptığını ileri sürerek ödenmeyen 121.531,51 TL zarar bedelinin olay tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hırsızlık sonucu eksper tarafından belirlenen zarar miktarından %10 tenzilat ile 78.467,49 TL'nin davacıya ödendiğini, hırsızlık olayının sahte olduğu yönünde ihbar aldıklarını, tazminatın fahiş olduğunu, sigortalının beyanlarının defter ve kayıtlarla uyumlu olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının işyerinde çalınan malın toplam değerinin %10 tenzilatla birlikte 175.729,89 TL olduğu, hasarın poliçe teminatı kapsamında bulunduğu, davacının 78.467,00 TL'lik ibranamede dava ve tazminat haklarını saklı tuttuğunu bildirdiği ve bu anlamda makbuz niteliğinde olduğu, hırsızlığın sahte olduğuna yönelik davalı tarafından delil sunulamadığı gibi davalının kısmen ödeme de yaptığı, davalının yaptığı ödemenin düşülmesi neticesinde toplam 79.689,91 TL ödemekle yükümlü olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 79.689,91 TL'nin 25.04.2008 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.