Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/14951 K.2012/6012

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.06.2010 tarih ve 2008/622 - 2010/365 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Esenyurt Şubesi'ne 1999 yılı içinde 5.000 USD yatırdığını, ancak bu paranın daha sonra müvekkilinin talimatı olmaksızın çekildiğini öğrendiğini, bu dönemde banka şube müdürü ...’ın zimmetine para geçirdiğinin anlaşıldığını, ancak davalı bankanın müvekkiline ödeme yapmadığını ileri sürerek, 6.500,00 TL’nın temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının parasının kendi talimatıyla Yeniköy Şubesi’ne havale edildiğini, ayrıca paranın ATM’lerden kartla çekildiğini, bu nedenle bir alacağın bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın Dairemizce bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, banka hesaplarında usulsüzlük yaptığı ileri sürülen ...’ın davacı müşterinin para çekme işlemleri yaptığı banka şubelerinde hiç çalışmadığı, davacı hesabından para çekme işlemlerinin bırkısmının ATM cihazından banka kartı ile yapıldığı, banka kartının kendisi tarafından kullanıldığının davacı tarafından da banka müfetişine verilen ifadede kabul edildiği, paranın birkısmının da bankanın İstinye ve Yöniköy Şubelerinden davacı imzası ve kimlik belgesi sureti alınmak suretiyle bizzat kendisi tarafından paranın çekildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.