Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15000 K.2011/6532

Taraflar arasında görülen davada Kartal 4.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.07.2009 tarih ve 2008/408 - 2009/260 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ASU poliçesi ile sigortalı işyerindeki aracın çalınması ve İlçe Emniyet Müdürlüğünün 28/11/2006 tarihli yazısı ile aracın bulunamadığının bildirilmesi üzerine sigortalıya 26.800 TL ödendiğini ve aracın mülkiyetinin müvekkiline geçtiğini, oysa aracın emniyet görevlileri tarafından bulunarak 07/10/2006 tarihinde davalıların otoparkına teslim edildiğini, aracı almak isteyen müvekkilinden sorumlu olmadığı otopark ücretinin davalılar tarafından talep edildiği ve aracın teslim edilmediğini ileri sürerek, aracın teslimini, mümkün olmadığı takdirde 28.600 TL’nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., otoparkın işleticisi olmadığını savunarak, davanın husumetten reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, aracın emniyet müdürlüğünce araç trafikten men tutanağı ile birlikte otoparka yediemin sıfatıyla bırakıldığını, ilçe emniyet müdürlüğü ile yapılan sözleşmede istasyon amirliği izni olmadan araç tesliminin mümkün olmadığının ve araç teslimi için gelen şahıstan ücret talep edileceğinin açık olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, İstanbul Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü ile davalı ... arasında imzalanan 03/07/2006 tarihli protokole göre otopark işleticisine otoparka çekilen araçların sahiplerinin tespiti ve bildirimde bulunması görevi ve yetkisi verilmediği, teslim edilecek araçlar için otopark ücreti ödeneceğinin düzenlendiği, davalı ...’ın aracın otoparkta olduğu bilgisinin davacıya iletilmemesinde bir kusuru olmadığı, diğer davalı ...’in işletmeci olmadığı, davacının aracın teslimini emniyet müdürlüğünden istemesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.