Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/152 K.2011/7685

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.03.2009 tarih ve 2007/255-2009/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2001 yılından itibaren “maximum” ibaresini aktif olarak kullanarak tanınmış marka haline getirdiğini, müvekkiline ait olan 2006/6808 nolu, 9.ve 36. sınıflarda tescilli ve aynı ibareyi taşıyan markasının tanınmış marka olarak kabulü için davalı TPE’ye yaptıkları başvurunun reddedildiğini ancak bu kararın hatalı olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK’in 2007-M-5962 sayılı kararının iptaline ve “maxımum” ibareli markanın tanınmış marka olarak tespitine ve ilana karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı markasının tescile konu mal ve hizmet kapsamında sektör itibariyle tanınmış durumda olduğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK’in 2007-M-5962 sayılı kararının iptaline ve 2006/6808 nolu markanın tescil kapsamındaki “bankacılıkta kullanılan kartlar” ve “bankacılık hizmetleri” yönünden 556 sayılı KHK’nın 7/1-i ve 8/4 maddesi anlamında tanınmış marka olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.