Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15202 K.2012/6515

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 27.05.2010 tarih ve 2008/469-2010/244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkili tarafından davalıların acenteliğini yaptığı gemiye kurtarma hizmeti verildiğini ancak bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 70.000,00 USD tutarında kanuni rehin hakkının ve hapis hakkının tanınmasıyla geminin seferden men’ine ilişkin ihtiyati tedbirin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Karas Denizcilik Ltd.Şti vekili, müvekkilinin davaya konu gemiye acentelik hizmeti vermediğinden izafeten kendisine dava açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının kanuni rehin hakkı talep etme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın 1 nolu davalı yönünden kabulüne, geminin acentesi olmadığı anlaşılan davalılardan Karas Denizcilik Ltd.Şti hakkındaki davanın ise pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.