Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15214 K.2012/5755

Taraflar arasında görülen davada Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/07/2010 tarih ve 2010/114-2010/230 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıdan 15.02.2009 keşide tarihli ve 82.000.00 TL bedelli çek alındığını, karşılığının olmaması üzerine davalı aleyhine icra takibine girişildiğini takibin kesinleştiğini ancak davalının şikayeti üzerine İcra Hukuk Mahkemesi'nce icranın geri bırakılmasına karar verildiğini, böylece davalının malvarlığında artış olduğunu ileri sürerek 82.000.00 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve mevcut delil durumuna göre, davacı yanın asıl borç ilişkisine yönelik icra dosyası dışında bir delil sunmadığı, davalıya da yemin teklifinde bulunmadığı, dolayısı ile iddiasını ispat edemediği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK'nun 644. maddesinden kaynaklanan zamanaşımına uğrayan çeke dayalı sebepsiz zenginleşme nedeniyle alacak istemine ilişkindir. İddianın bu ileri sürüş biçimi bakımından davacının davasında TTK'nun 644. maddesindeki koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken, mahkeme kararında belirtildiği gibi davacının davalı ile arasındaki temel ilişkiyi ispat edememesi nedeniyle davanın reddi doğru görülmemiş, bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.