Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15227 K.2012/5679

Taraflar arasında görülen davada Sandıklı Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/07/2010 tarih ve 2008/388-2010/615 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Kredi Şube nezdindeki hesabında bulunan paranın izni olmaksızın internet vasıtasıyla 3 ayrı işlemle... adına gönderildiğini, davalı bankanın şifrenin ele geçirilerek para transferinde gerekli güvenliği sağlamadığını ileri sürerek davacının uğramış olduğu 7.400,00TL değerindeki zararın olay tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili olduğu bankanın sunduğu ek önlemleri almadığını, müvekkili bankanın kullanıcısına hizmet verdiği sistemini yeterli donanım oluşturarak koruduğunu, kullanıcının ise şifresini ve kendi bilgisayarını dış etkenlere karşı koruyan donanımını sağlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir,

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre bankaların güven ve itibar müesseseleri olduğu, TTK. 20'inci maddesine göre bankaların basiretli bir iş adamı gibi hareket etmelerinin zorunlu olduğu, en küçük ihmal ve kusurlarından sorumlu oldukları, davalı bankanın davacı tarafındaki şifre ve benzeri bilgilerin ele geçirilmesine karşı tek kullanımlık şifre üreten cihazları, dinamik şifre üreten ek güvenlik önlemlerinin davacının kullanımına zorunlu olarak sunmadığı, sanal klavyenin bu konuda yeterli olamayacağı, davacının şifresini başkasının ele geçirilmesinde bir ihmalinin olduğunun ispatlanmadığı gerekçesiyle 7.400TL'nin 28.07.2008 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.