KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/15449 E., 2012/6232 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Mersin 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.05.2010 tarih ve 2009/473 - 2010/250 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin satmış olduğu emtianın, davalı tarafından deniz yolu ile Mersin'den Damiatta Limanı'na taşındığını, ancak emtianın 20 gün geç teslim edilmesi nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, 20.000 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkiline ait taşımalara ilişkin tüm konişmentolarda Marsilya Mahkemeleri'nin yetkili ve görevli olduğu ve Fransız Hukuku'nun uygulanacağı koşulunun yer aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının süresi içinde yetki itirazında bulunduğu, dava konusu taşımaya ilişkin konişmentoda “işbu konşimento kapsamında veya ona bağlı olarak doğan tüm iddia ve ihtilafların çözülmesi münhasır olarak Marseilla mahkemelerince görülecek ve diğer tüm ülkelerin mahkemeleri kabul edilmeyecektir” hükmünün yer aldığı, davalının yabancı uyruklu olduğu, işbu davanın tazminat davası olması nedeniyle münhasır yetkinin ve kamu düzeninin söz konusu olmadığı, bu durumda 5718 sayılı MÖHUK'un 47. maddesi uyarınca yetki itirazının kabulünün gerektiği belirtilerek, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/15449, K. 2012/6232, 17 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama