KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/15456 E., 2012/5100 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/06/2010 tarih ve 2008/876-2010/340 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait kuaför dükkanının davalı şirkete sigortalı olduğunu, hırsızlık sonrası hasar meydana geldiğini, sigorta şirketinin ödemede bulunmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.500 TL emtia, 500 TL demirbaş, 1.000 TL iş durma teminatının 20.03.2008 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının iş yerinde olduğunu belirttiği mal stokunun gerçeği yansıtmadığını, kuaför dükkanında zorlama izi bulunmadığını, hasarın teminat kapsamında olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının iş yeri kapasitesi itibariyle mal alımlarının gerçeği yansıtmadığı, ticari kayıtların usulüne uygun tutulmadığı, BK'nun 42, 43. maddeleri uyarınca sigortanın kadri maruf zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 3.000 TL emtia, 300 TL demirbaş bedeli olmak üzere 3.300 TL'nın davalıdan faiziyle birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/15456, K. 2012/5100, 2 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama