Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15552 K.2012/5646

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.07.2010 tarih ve 2008/180-2010/403 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından 25/10/2005 tarihli genel ticari sözleşmesine dayanılarak 37.000,00.-TL kredi kullanıldığını, borcun ödememesi üzerine tüm borçlulara Erzurum 4. Noterliği aracılığıyla 08/11/2006 tarihinde muacceliyet ihbarnamesinin tebliğ edildiğini, borcun ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak üzere 7.000,00.-TL alacağın kredi tarihlerinden itibaren cari ticari kredi temerrüt faizi oranları üzerinden işleyecek faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, 31/05/2010 tarihli ıslah dilekçesi ile 26.172,55 TL asıl alacak, 15.918,46 TL faiz, 795,93 TL BSMV olmak üzere toplam 42.886,94.-TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı ..., kredi sözleşmesindeki imzanın kendi imzasına benzemediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı ile davalı arasında 25/10/2005 tarihli 37.000,00.-TL miktarlı genel ticari kredi sözleşmesi imzalandığı, imzaların davalı ...'in eli ürünü olduğu, dava tarihi itibariyle davacı bankanın toplam 47.090,70.-TL alacaklı olduğu, bunun 26.172,55.-TL'sinin asıl alacak olduğu, dava dilekçesinde 7.000,00.-TL alacak talep edildiği,

davacı vekilinin duruşmadaki beyanına göre 7.000,00.-TL alacağın 6.350,00.-TL'sinin asıl alacak talebi, 650,00.-TL'sinin işlemiş faiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 42.886,94 TL'nin (26.172,55 TL asıl alacak, 15.918,46 TL faiz, 795,93 TL BSMV) davalıdan tahsiline, asıl alacağı teşkil eden 26.172,55 TL'nin 6.350 TL'sine dava tarihinden, 19.822,55 TL'sine ıslah tarihi olan 31/05/2010 tarihinden itibaren yıllık %45,24 temerrüt faizi ve faizin %5 i nispetinde BSMV uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, genel ticari kredi sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkindir. Davacı vekili, ıslah edilen miktar bakımından da kredi ödeme tarihlerinden itibaren faiz isteminde bulunmuştur. Dava konusu alacağın niteliği itibariyle kredinin ödeme tarihlerinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi mümkün değildir. Davacının, dava tarihinden önce davalıya muacceliyet ihbarnamesi göndererek hesabı kat ettiği ve davalının temerrüdünün gerçekleştiği anlaşılmıştır. Ancak temerrüt tarihinden dava tarihine kadar temerrüt faizinin

hesaplanarak hüküm altına alınması nedeniyle temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilemez ise de, ıslah edilen miktar için de dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmişse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.’un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.