Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15620 K.2011/2846

Taraflar arasında görülen davada Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.11.2008 gün ve 2008/243-2008/417 sayılı kararı onayan Daire’nin 27.09.2010 gün ve 2009/3167-2010/9261 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Federal Almanya Cumhuriyeti Hamburg Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 12.01.2007 tarihinde verilen kararı ve mahkeme masraflarının tespitine ilişkin 17.07.2007 tarihli ek kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 1965 tarihli Hukuki ve Ticari Konularda Adli ve Gayri adli Belgelerin Yabancı Memleketlerde tebliğine dair Lahey Sözleşmesi'ne göre tebligat usulü gereğince tebligatın hangi makam tarafından ve usulle yerine getirileceğinin belirlenmiş olduğu, tenfizi istenen kararın tebliğinin sözleşme aksine Alman Hukukuna göre yapıldığı, tenfize konu kararın gerek Lahey Sözleşmesi, gerek MÖHUK’u ve gerekse de 1086 sayılı HUMK'nu gereğince davalı adına usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, dolayısı ile ortada kesinleşmiş bir karardan söz edilemeyeceği, karar tebliğinin MÖHUK’nun 38/c maddesi gereğince kamu düzenine aykırı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilen karar Dairemizin 27.09.2010 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.