Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15666 K.2012/6307

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/06/2010 tarih ve 2009/188-2010/1037 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ticari ilişki nedeniyle davalı şirketten alacaklı olduğunu, 9.100 TL ödeme yapan davalının bakiye borcu ödemediğini, bakiye alacak için başlatılan takibin davalının itirazı ile durduğunu, davalının amacının ödemeyi geciktirmek olduğunu ileri sürerek, davalının davacıya 8.026 Euro karşılığı 16.308 TL borçlu olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, eda davası açılabilecek halde tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, müvekkilinin borçlarını ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın alacağın tespiti istemiyle açılmış olup, eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.