Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15706 K.2011/4050

Taraflar arasında görülen davada İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.07.2009 gün ve 2007/436-2009/293 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.10.2010 gün ve 2010/56-2010/9862 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı satıcı arasında İzmir İli, Bornova İlçesi, Osmangazi Mahallesi, 254 ada, 12 parselde kayıtlı taşınmazın satışına ilişkin emlak komisyon sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereğince alıcı ve satıcının ayrı ayrı %3 komisyon ödeyeceğini ve yine aynı sözleşme gereğince sözleşmeden vazgeçen tarafında komisyoncuya ödenecek olan bedelin tamamını karşılaması gerektiğini, emlak komisyoncusu olan davacı aracılığı ile alıcı ve satıcının bir araya getirildiğini ancak tapu işlemleri gerçekleştirilmeden davalı alıcının vazgeçtiğini,

komisyon ücretinin ödenmemesi nedeni ile davacı tarafından İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/390 E sayılı dosyası ile 5.000 TL komisyon alacağı ve 5.000 TL de cezai şart olmak üzere toplam 10.000 TL’nın tahsili için dava açıldığını, davanın kabul edildiğini ve gayrimenkul bedeli olan 1.100.000 TL nin %3’ü olan 33.000 TL ile cezai şart olarak 11.000 TL olmak üzere toplam 44.000 TL’den taleple bağlı kalınarak 10.000 TL’nın emlak komisyoncusu davacıya ödenmesine karar verildiğini ileri sürerek, 34.000 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile 28.000 TL komisyon ücreti ve 6.000 TL cezai şart olmak üzere toplam 34.000 TL’nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 07.10.2010 tarihli kararı ile onanmıştır. Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.