KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/15893 E., 2012/20059 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Aralık 2012
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
549 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/06/2010 tarih ve 2007/150-2010/185 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04/12/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı Carrefour Sa A.Ş. vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, davalılardan Carrefour Sa A.Ş.'ne ait servis aracı ile anılan şirkete alış veriş yapmaya giden müvekkillerinin annesi Münevver Turan ile babası Kemal Turan'ın, bindikleri servis aracının tek taraflı trafik kazası sonucu devrilmesi nedeni ile öldüğünü ileri sürerek, müvekkillerinin anne ve babalarının ölümünden dolayı ayrı ayrı 100.000 TL olmak üzere toplam 400.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, kazaya karışan aracın her ne kadar Emin Erdoğan adına kayıtlı ise de bu şahsın aracı davalı Kocakuşak Nak.
Ltd Şti.'ne kiraladığı, dolayısıyla aracın işleteninin anılan şirket olduğu, davalı Carrefour Sa A.Ş.'nin işleten olduğu yönünde bir kanıt sunulamadığı, manevi tazminat talepleri poliçe teminatı dışında kaldığından davalılar Fiba Sigorta A.Ş. ile Güven Sigorta A.Ş.'ne husumet düşmeyeceği gerekçesiyle, davalılar Güven Sigorta A.Ş., Fiba Sigorta A.Ş., Carrefoursa A.Ş. ve Emin Erdoğan haklarında açılan davanın reddine, davalılar ... ve Kocakuşak Nakliyat Ltd.
Şti. aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile davacıların her birisi için anne ve babalarının ölümü nedeniyle ayrı ayrı 15.000 TL. olmak üzere toplam 60.000 TL. manevi tazminatın, 25.01.2007 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan zararın, zarar sorumlusu bulunan davalılardan tazmini istemine ilişkin olup mahkemece, davalı Carrefour Sa A.Ş.’nin işleten olduğu yönünde bir kanıt sunulamadığı gerekçesiyle anılan davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.
Oysa davalı Kocakuşak Ltd. Şti.’nin cevap dilekçesinde, müvekkilinin Carrefour Sa A.Ş. İzmit Şubesi’nin müşteri taşıma işini yaptığı bildirilmiş, yine dava konusu olayın meydana geldiği 25.01.2007 tarihinden öncesine ait olup da davalı Kocakuşak Ltd. Şti. tarafından diğer davalı Carrefour Sa A.Ş. İzmit Şubesi adına düzenlenen taşıma işine dair faturalar da dosyaya sunulmuştur. Bu durumda mahkemece davalı Carrefour Sa A.Ş.’nin taşıyan sıfatıyla zarardan sorumlu bulunduğunun değerlendirilmemesi doğru olmamıştır. Nitekim davacılar vekilince temyiz dilekçesinin ekinde, davalı Kocakuşak Ltd. Şti. ile diğer davalı Carrefour Sa A.Ş. İzmit Şubesi arasında düzenlenmiş 05.01.2006 tarihli ve bir yıl süreli taşıma sözleşmesi de dosyaya sunulmuştur.
Bu durum karşısında mahkemece, davalı Carrefour Sa A.Ş.’nin de taşıyıcı sıfatıyla zarardan müteselsilen sorumlu olduğu kabul edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacılar yararına bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/15893, K. 2012/20059, 6 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama