Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15910 K.2012/6102

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/09/2010 tarih ve 2010/278-2010/446 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından müvekkilinden para tahsil edildiğini, müvekkili tarafından davalı hakkında Essen Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın yargılaması sonucunda 26.842,82 Euro’nun 21.05.1997 tarihinden itibaren işleyecek % 4 yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verildiğini ileri sürerek, söz konusu kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tenfize konu mahkeme kararının açıkça kamu düzenine aykırı olmadığı, yargılama sırasında davalı tarafa usulünce davetiye tebliğinin yapıldığı, gerekçesiyle davanın kabulü ile Federal Almanya Cumhuriyeti Essen Eyalet Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin, 29.12.2008 tarihli, 4 O 9/08 numaralı kararının tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1 - Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2 - Ancak, tenfiz isteminin eda davası değil tespit davası niteliğinde olması nedeniyle, mahkemece davacı yararına takdir edilen vekalet ücretinin, nispi değil maktu olarak belirlenmesi gereklidir. Bu durum karşısında mahkemece, davacı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değilse de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi, yargılamanın yeniden icrasını gerektirmediğinden, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.