Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/15926 K.2011/4595

Taraflar arasında görülen davada Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.11.2008 gün ve 2007/253-2008/436 sayılı kararı bozan Daire’nin 01.10.2010 gün ve 2009/2757-2010/9189 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı şirketlere ait iki fabrika binasının davalı bankaya olan borçları nedeniyle cebri satış sonucu toplam 480 milyar TL bedelle davalı bankaca satın alınarak mülkiyetine geçirildiğini, daha sonra müvekkili ile davalı banka arasında düzenlenen 26.10.1999 tarihli protokolle bankaya borçlu olan 10 kişinin kredi borçlarını karşılayacak biçimde 2.650.000 DM’nin 20 taksitte 30.06.2004 tarihine kadar ödenmesi,

ödemenin tamamlanmasından sonra her iki taşınmazın müvekkiline devrinin kararlaştırıldığını, ancak döviz kurlarının beklenmedik artışı sonucu müvekkilinin sadece ilk 8 taksit tutarı 798.000 DM’yi ödeyebildiğini, protokolün gözden geçirilmesi talebinin cevapsız bırakıldığını, yapılan delil tespitinde taşınmazların toplam değerinin 900 milyar TL olarak belirlendiğini ileri sürerek,

798.000 DM.nin TL karşılığı 590 milyar TL.nin tenzili ile bakiye 310 milyar TL’nin depo edilmesi kaydıyla her iki taşınmazın tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tescilini veya şimdilik 798.000 DM’nin ihtar tarihinden itibaren % 10 faiziyle ile birlikte davalıdan tahsiline ve ayrıca ödenen 33.000.000.000 TL elektrik borcunun alınmasına da karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 30.07.2001 tarihinden sonra davacının protokolden doğan edimlerini yerine getirmediğini, ödediği 798.000 DM’nin TL karşılığının 273.819.522.815 TL olduğunu, dava konusu taşınmazların protokol imza tarihinden beri davacının kullanımında bulunması nedeniyle tapu giderlerinin, garanti Leasing’e ödenen ipotek bedelinin, kira bedelinin, yıpranma payının ve ika edilen zararın mahsubunun gerektiğini, taşınmazların 04.02.2002 tarihindeki değerinin 2.650.000.000.000 TL olduğunu ve 4.663.711,02 DM’ye tekabül ettiğini, mücbir sebep bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davanın davacısı vekili, davalının 26.10.1999 tarihli protokolü 30.06.2001 tarihinde ihlal ettiğini, bakiye borcunu ödemediğini, anılan tarih itibariyle protokolün feshedildiğini, davalının taşınmaz üzerinde haksız şekilde tasarruf ettiğini ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, taşınmazın mütemmim cüz ve teferruatlarıyla birlikte müvekkiline teslimi ile 846.570.00 TL ecrimisil bedelinin her yılın sonundan itibaren tahsil tarihine kadar işleyecek ticari faiziyle davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin tek taraflı feshedilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiş, karşı davasında da; davalının tutumu ile taşınmaz üzerindeki fabrikayı işletemediğini, ancak muhafazası için işçiler çalıştırdığını, onlara işçilik hakkı ödemek zorunda kaldığını bildirerek, 122.892.61 YTL’nin tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece,asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne,karşı davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerinin temyiz üzerine bozulmuştur.

Taraf vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.