Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/16115 K.2012/6117

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 06/11/2008 tarih ve 2007/206-2008/339 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait ticari eşyanın taşındığı konteynerlerin süresinde boşaltılmadığını, bu nedenle müvekkilinin 2.100,00 USD demuraj alacağının doğduğunu, taşımanın kırkambar taşıması olduğunu, müvekkilinin taşımada forwarder olarak yer aldığını ve asıl taşıyana göre taşıtan, davalı yönünden taşıyan konumunda olduğunu, bu nedenle demuraj talep etme hakkına sahip olduğunu, taşımanın Çin'den İstanbul'a gerçekleştirildiğini, konteynerlerin geliş tarihi 02.11.2006 olmasına rağmen davalı tarafından 25.11.2006 tarihinde 2 adet konteynerin boşaltıldığını, 7 günlük ücretsiz süreden sonrası için toplam 2.100,00 USD'nin tahsili amacıyla yapılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, malların müşteriye ait olup davacıya taşıtıldığını, müvekkilinin davacıya göre taşıtan, müşteriye göre taşıyan olduğunu, malların tesliminin 25.11.2006 tarihinde gerçekleştiğini, davacının neye göre demuraj ücreti istediğinin anlaşılamadığını, davacının demuraj alacağı için davadışı Martı Konteyner Hizmetleri A.Ş.'ye 225,00 USD ödediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, konteyner gecikme bedelinin ancak taşıyan veya taşıyanın temsilcisi tarafından istenebileceği, davacının ise navlun sözleşmesinde forwarder olarak yer aldığı ve gecikme bedeli talep etme hakkının bulunmadığı, yalnızca aracı olarak taşıyana ödediği gecikme bedelini gönderilenden talep edebileceği, davacının kendi malvarlığındaki azalma miktarı olan 225,00 USD'yi isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 225 USD için yapılan itirazın iptaline, bu miktar üzerinden %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.