KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/16247 E., 2012/6293 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/09/2010 tarih ve 2008/1970-2010/1955 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabından birden fazla işlemle 6.115 TL'nın internet vasıtasıyla başka hesaba havale edildiğini, davalı bankanın internet vasıtasıyla yapılan işlemlerde müşterilerin haklarını koruyucu tedbir almaması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, 6.115 TL'nın 30.10.2007 tarihinden itibaren gecikme faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmede güvenlik hususunda davacının uyarıldığını, söz konusu havale işleminden dolayı sorumlu olmadıklarını, davacının kusurlu hareketi bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının kendisine ait bilgisayarın güvenliğini sağlayamadığı bu nedenle % 10 kusuru bulunduğu, davalı bankanın ise yeterli güvenlik önlemlerini almayarak % 90 oranında kusuru olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 5.503,50 TL'nın temerrüt tarihi olan 17.11.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/16247, K. 2012/6293, 18 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama