Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/1646 K.2011/10920

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/09/2009 tarih ve 2009/426-2009/434 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 24/07/2000 tarihinde imzalanan “Protokol” gereğince müvekkili bünyesinde bulunan Dinamik Sürücü Kursu’nun bütün alacakları ve borçları ile davalıya devredildiğini, davalının anılan protokol uyarınca sürücü kursunun müvekkiline olan 1.050 TL borcunu da ödemesi gerekirken ödemediğini, başlatılan icra takibi sırasında davalının takibin 600 TL bölümünü kabul ettiğini, kalan 150 TL asıl alacak ve faiz kısmına itiraz ettiğini, ayrıca sürücü kursunun devir öncesi dönemine ait ruhsat harcının da müvekkili tarafından ödendiğini,

davalının akde aykırı davranışları nedeniyle cezai şarttan sorumlu olduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini, %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini, 2.264 TL ruhsat harcının aylık %10 faizi ile birlikte tahsilini, şimdilik 500 ABD doları cezai şartın davalıdan alınmasını, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu borcun itiraza uğrayan kısmını davacının banka hesabına ödendiğini, temerrüde düşürülmediğinden işlemiş faiz istenemeyeceğini, ruhsat harcı ve cezai şart istemlerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, ilk kararla hükmolunan 500 USD cezai şartın tahsili ile ilgili kısmın Yargıtay kararı ile kesinleştiğinden yeniden hüküm tesisine yer olmadığına, ruhsat harcının toplam 1.222,40 TL kısmının ödeme tarihlerinden itibaren %120 faizi ile birlikte tahsiline, itirazın 1.528,76 TL’lik faiz alacağı yönünden iptaline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, davalının %40 oranında icra inkar, davacının %40 oranında kötü niyet tazminatı ödemesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-HUMK.nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2 nci madde hükmüne göre miktar veya değeri 1.400 TL’nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 24/09/2009 hüküm tarihi itibariyle kesindir. Somut davada davacı tarafından talep edilen 2.264 TL ruhsat harcı ile ilgili olarak toplam 1.222,40 TL ruhsat harcının davalıdan tahsiline dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmişse de kabul edilen miktarın yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz istemine gelince, dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.